Son yıllardan beri beni gerçekten kıran bir soulslike oyunu çıkmadı. FromSoftware ve onun takipçilerinin çoğundan on yıldan fazla oynamamın ardından, başarıyı elde etmek için kontrolü TV e fırlatmadan önce ne kadar iyi olabileceğimi daha iyi anladım. Gerçekten de genrenin en savaş dolu fanları Redded'de savunan “soulslikes asla zor değil” ifadesinin biraz doğru olduğunu öğrendim - temel kuralı öğrenince, Soul dağının tırmanışı ilk göründüğü kadar zor olmuyor.
Ancak Guns of Eschaton genrenin standartına uymayan bir oyun. Apokaliptik gizli batıda geçen ilk-persona bir şütür oyunu, üçüncü kişilik meleke odaklı becerilerin burada tamamen faydasız olduğunu anlamamı zorlaştırıyor. Oyun hala genrenin temel kurallarını takip ediyor - canlanma para kazanmak, ölümden kaynaklanan kayıp, son ateş kontrol noktası ulaşmak için dayanıklılık göstermek ve bir co-op arkadaşı ile beraber savaşmak - ancak kendi karmaşık yaratıklarıyla dolu olmasından dolayı oynarken yeni bir yolculuk hissi yaşayacağım.
En büyük yenilikler arasında düşmanların çoğu uzaktan silahlar kullanıyor olması, eski Güney gezisini yaparken her adımı tekrar öğrenmek gibi durumlar yer alıyor.