Bugünki Summer Game Fest'te, belirli bir açıklamayla büyük ilgimle ilerlemiştim: Guild Wars 2'nin bir takviyesi. Bu oyunu 1000 saat üzerinde oynadığım için bu oyun hakkında çok tecrübelim. Burada, en değerli MMO heyecanlarından birini yaşadım: Dragon's Stand adlı harita genel başkenti tamamlamaktı ve bunun ilk kez gerçekleştiği zamanki heyecanı hatırlıyorum.
Ancak aynı zamanda, Icebrood Saga'nın sonunu izlerken de unutulmaz bir yetersizlik yaşadım: bu olay, yıllardır beklenen bir olay serisine rağmen, beklenmedik şekilde zayıf bir sonuç verdi. Guild Wars 2'yi oynarken, eksikliği sıklıkla karşıladığım tek MMO'nun parçaları olmasına rağmen, tutarlılıkta yaşadığım rastgelelikleri de içeriyordu. Bu, oyunun güncellemeleri ve genişleme planlarıyla en iyi şekilde ifade ediliyor: her yılın ardından gelen yeniden yapılanma, sezonlu 'hayat dünyası' güncellemelerinden, büyük genişlemenin Heart of Thorns ve Path of Fire gibi örneklerine kadar, son zamanlarda daha küçük ama odaklanmış genişleme planlarına kadar.
Oyunun bitiş sahnesi de her zaman sabit olmamıştı: oyun ilk olarak geleneksel raid örneklere tamamen rastgelelikle tereddüt etti, sonra da bunların yerine daha küçük ölçekli örnekler geçeceklerini düşündüler. Ancak bu, yeni bir modelin ortaya çıkmasıyla tekrar geri döndü.